به گزارش خط رند ۹۱۲ به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، پژوهشگران دانشگاه آرهوس به رهبری رسول طبسیان یک سنسور نرم و مبتنی بر آب شور ابداع نموده اند که لمس را با استفاده از مکانیسمی که از سلول های سنسور بدن الهام گرفته شده به سیگنال های الکتریکی مبدل می کند. بدین سان زمینه برای توسعه پروتزهایی فراهم می شود که بطور مستقیم با سیستم عصبی ارتباط برقرار می کنند.
این سنسور به اندازه یک عدس است و از ذرات حامله الکتریکی که در آب نمک حرکت می کنند برای تولید سیگنال در هنگام لمس شدن استفاده می نماید.
این مطالعه با هدف تقلید از شیوه مکانیسم تبدیل فشار مکانیکی بدن انسان به فعالیت فیزیکی که سیستم عصبی قادر به تفسیر آنست، انجام شد.
برخلاف سنسورهای لمس معمول که فشار را ردیابی و سیگنال الکتریکی را از طرق مکانسیم های مختلف تولید می کنند، دستگاه جدید اهتمام در تقلید پروسه بنیادین موجود در سلول های سنسوری زیستی دارد.
پژوهشگران این سنسور را با استفاده از شیوه های میکروساخت در اتاق تمیز دانشگاه تولید کردند. این سنسور از ماده ای نرم و شبیه سیلیکون ساخته شده و درون آن محفظه های خیلی کوچکی وجود دارد که بوسیله یک کانال میکروسکوپیِ پرشده با آب شور به یکدیگر متصل هستند.
وقتی سنسور تحت فشار مکانیکی قرار می گیرد، حرکت مایع و ذرات دارای بار الکتریکیِ موجود در آن موجب تغییر در تعادل الکتریکی می شود و درنتیجه، یک پتانسیل الکتریکی ضعیف به وجود می آورد.
این پروسه شبیه نحوه واکنش سلول های حسی پوست انسان به فشار است. در بدن، نیروهای مکانیکی موجب باز شدن کانال هایی در غشای سلول های حسی می شوند و به یون های دارای بار الکتریکی اجازه می دهند جریان پیدا کنند. این جریان، سیگنال های الکتریکی به وجود می آورد که بوسیله سیستم عصبی منتقل می گردند.
محققان سنسور را طوری به نوک انگشت یک دست مصنوعی نرم متصل کردند که قادر به تشخیص آن بود که چه زمانی فردی انگشت مصنوعی را لمس می کند.
نمونه اولیه فعلی حتی می تواند نبض یک رگ خونی در مچ دست را نیز تشخیص دهد. خروجی الکتریکی سنسور را می توان با استفاده از تجهیزات آزمایشگاهی اندازه گیری نمود و همین امرنشان می دهد دستگاه می تواند به محرک های مکانیکی خیلی ظریف نیز واکنش نشان دهد.
Leave a Reply