به گزارش خط رند ۹۱۲، دوربین جدیدی ابداع شد که می تواند از یک اشاره گر لیزری با سرعت نور فیلم برداری کند.
برایان هایدت، دانشمندی که با نام تجاری AlphaPhoenix در یوتیوب ویدیو می سازد، در ویدیوی جدیدی دوربینی را به معرض نمایش گذاشته که می تواند از یک اشاره گر لیزری با سرعت نور فیلم برداری کند. این دوربین، بروزرسانی شده نسخه قبلی است که می توانست با سرعت یک میلیارد فریم در ثانیه فیلم برداری کند، اما یک نقص بزرگ دارد: فقط می تواند در هر بار یک پیکسل را تصویربرداری کند.
دوربین هایدت از یک آینه نصب شده روی گیمبال، دو لوله، یک لنز ساده، یک سنسور نور و مقداری کد پایتون برای اتصال همه اینها ساخته شده است. این دوربین قادر می باشد یک پرتو نور را با سرعت دو میلیارد فریم در ثانیه ضبط کند و نشان دهد که به آرامی بین آینه ها حرکت می کند، با سرعت هایی که بسته به موقعیت دوربین نسبت به اشاره گر لیزری متفاوت می باشد.
هایدت می گوید: نور در هر فریم از این ویدیو حدود ۶ اینچ یا ۱۵ سانتی متر حرکت می کند. این پرتو نور با محدودیت سرعت کیهان حرکت می کند. نور در هیچ چارچوب مرجعی هیچگاه سریع تر یا کندتر از این سرعت حرکت نخواهد کرد.
این دوربین با سرعت ۲ میلیارد فریم در ثانیه تصویربرداری می کند
هایدت توضیح می دهد که بااینکه از نظر نظریه امکان ساخت دوربین های سنتی تری وجود دارد که بتوانند با سرعت دو میلیارد فریم در ثانیه فیلم برداری کنند، اما نمی توانید این کار را با ابزار هایی که اغلب مردم در گاراژ خود دارند، انجام دهید. راهکار او این بود که هر بار یک پیکسل را ضبط کند و سپس آن فیلم ها را کنار هم قرار دهد تا چیزی قابل مشاهده ایجاد شود. بگفته هایدت، اگر همه این ویدیو ها همگام سازی شوند و ما ویدیو های تک پیکسلی زیادی بگیریم، می توانیم این ویدیو ها را کنار هم قرار دهیم و همه آنها را دقیقا در یک لحظه پخش نماییم و چیزی شبیه به یک ویدیو ارایه دهیم.
بااینکه این با یک دوربین واقعی با دو میلیارد فریم در ثانیه یکسان نیست، اما دوربین واقعی روشی بسیار گران تر برای انجام آنست و واقعاً نتیجه بهتر از این به ما نمی دهد.
حرف آخر اینکه این دوربین، به روزرسانی شده نسخه قبلی است که می توانست با سرعت یک میلیارد فریم در ثانیه فیلم برداری کند، اما یک نقص بزرگ دارد: فقط می تواند در هر بار یک پیکسل را تصویربرداری کند.
دوربین هایدت از یک آینه نصب شده روی گیمبال، دو لوله، یک لنز ساده، یک حسگر نور و مقداری کد پایتون برای اتصال همه اینها ساخته شده است. راهکار او این بود که هر بار یک پیکسل را ضبط کند و سپس آن فیلمها را کنار هم قرار دهد تا چیزی قابل مشاهده ایجاد شود.
